روش های نقلی استنباط در مدرسه کلامی شیراز

نوع مقاله : نشریه حدیث و اندیشه

نویسنده

چکیده

در مقاله حاضر که به شیوه کتابخانه‌ای و توصیفی گردآوری شده، روش نقلی استنباط گزاره‌های کلامی در مکتب شیراز بررسی شده است. مکتبی که برای مدت سه قرن یعنی قرون هشتم، نهم و دهم کانون اصلی جمعی از متفکران و بزرگانی چون میر سید شریف جرجانی، صدرالدین دشتکی، جلال الدین دوانی، غیاث الدین منصور دشتکی، محقق خفری و ... بود. در مدرسه عقل گرای شیراز، نقل با دو شرط معتبر و مثبت گزاره اعتقادی می‌باشد: اولاً، متواتر و یا حداقل مشهور باشد و ثانیاً، دلیل عقلی دیگری با نقل در تعارض نباشد. فقط در یک صورت با وجود معارض عقلی، نقل مقدم است و آن در جایی است که نقل اثبات کننده ضروریات دین باشد. در این مورد نقل، قطعاً مقدم خواهد بود. در روش‌های نقلی استنباط، عقل، نقش خادم را در تأیید قابلیت استنباط روش‌های نقلی دارد. ازجمله روش‌های نقلی استفاده شده می‌توان به نقل متواتر و مشهور، تمسّک به ظواهر کلام، استلزامات نقلی، اعتباربخشی نقل توسط عقل و منقولات ضروری دین اشاره کرد.

کلیدواژه‌ها